En güzel yarınları beklediniz mi hiç? Avuclarınızda umut çiçekleri ile.

Çiçeklerinize iyi baktınız değil mi? Oysa niçin solgunlar öyle mahzun öyle garip bakıyorlar…

Koparıldı evet! Birer birer koparıldı; önce yaprakları sonra dalları, adeta işkence yaşatırmışcasına.

Bir köşeye fırlatıldı ölümünü bekledi umut çiçekleri: soldu unutuldu hiç yaşanmadı yaşanamadı biliyor musunuz o en güzel yarınlar.

Hiç  usanmadı biliyor musunuz o görünmez eli zamanın; kimi zaman aldı çoğu zaman vermedi yitip giden çiçekleri…

Bir Cevap Yazın